Siz Yemek Yaparken
Akşam yemeğini hazırlarken çocuğunuz ayağınızın dibinde dolanıyor. Kucağa çıkmak istiyor, dolabı açıyor, sizi mutfaktan çıkarmaya uğraşıyor. Tek başına oyun tam burada işe yarar. Kendiliğinden gelmez ama adım adım kurabilirsiniz.
Tek Başına Oyun Ne Demek?
Tek başına oyun, çocuğunuzun kendi kendine, siz yönlendirmeden oynamasıdır. Çocuğunuz sizden uzaklaşmak zorunda değil; yanınızda kendi işine dalabiliyorsa yeter.
Bu dakikalarda çocuğunuz dikkatini bir işte tutmayı dener. Sıkıldığında ne yapacağına kendisi karar verir. Sizin de bu arada başka bir işe bakacak vaktiniz olur.
Ne Kadar Sürebilir?
Aşağıdaki süreler bir ölçüt değil; kabaca ne bekleyebileceğinizi gösterir. Günden güne de değişir: yorgun, hasta ya da yeni bir düzene alışan çocuk daha kısa süre oynayabilir.
- 6-12 ay: Birkaç dakika oynayabilir. Mama sandalyesinde iki kaşığı tokuşturmak da sayılır; kemeri bağlı ve gözünüzün önünde olsun.
- 12-24 ay: Bir iki dakikayla başlayıp beş dakikaya doğru uzayabilir. Arada başını kaldırıp size bakması oyunun parçasıdır.
- 2-3 yaş: On dakikaya kadar uzayabilir.
- 3-4 yaş: On beş dakikaya kadar çıkabilir.
- 4-5 yaş: On beş-yirmi dakikayı bulabilir.
Bir gün beklediğinizden kısa sürerse bir şeyin ters gittiği anlamına gelmez.
Nasıl Başlanır?
- Aynı odada kalın. İlk denemelerde odadan çıkmayın. Sizi görebilen çocuk oyununa daha rahat dalar.
- Oyunu siz kurmayın. Birkaç oyuncağı yere bırakıp geri çekilin. Hangisiyle oynayacağına karar vermek ilk adımdır.
- Az oyuncak koyun. Üç dört parça, ağzına kadar dolu bir kutudan daha uzun süre oynatabilir.
- Sessizce izleyin. "Aferin" demek ya da "onu şöyle koy" diye araya girmek çocuğunuzun dikkatini dağıtır. Övgü de dikkatini size çevirir.
- Çocuğunuz size döndüğünde bitirin. Israr etmek bir sonraki denemeyi zorlaştırabilir.
Odayı Hazırlarken
Bu dakikalarda gözünüz sürekli çocuğunuzun üstünde olmaz. Birkaç dakikalık hazırlık işinizi kolaylaştırır. Kitaplığı, çekmeceli dolabı ve televizyonu duvara sabitleyin. Çocuğunuz üç yaşından küçükse erişebileceği yerde ufak parçalı oyuncak bırakmayın.
Peşinizi Bırakmıyorsa
Bazı çocuklar siz odadan çıkar çıkmaz oyunu bırakır. Oyun yarıda kalmış, o kadar; bu, çocuğunuzun bir eksiği olduğu anlamına gelmez.
Yanından ayrılmadan başlayın. Aynı odada oturup kendi işinizi yapın — çamaşır katlayın, alışveriş listesi yazın. Çocuğunuz yanınızda oynamaya alıştıkça yavaş yavaş uzaklaşabilirsiniz.
Odadan büsbütün çıkmayı daha büyük çocuklarla deneyebilirsiniz; iki yaşın altındaki çocukları gözünüzün önünden ayırmayın. Çıkmanız gerekiyorsa haber verin: "Mutfağa gidiyorum, birazdan geliyorum." Sessizce kaybolursanız bir dahaki sefere gözünü sizden ayırmayabilir.
Tek başına oyun bir günde kurulmaz. Bugün üç dakika oynadıysa yarın beş dakika oynayabilir. Yerde birkaç oyuncak, yanında da siz varsanız yeter.
